``ถ้าไม่มีรถไฟเที่ยวสุดท้าย ทำไมไม่ดื่มที่บ้านอีกล่ะ?'' ในตอนเช้า ฉันขอไม่พูดแบบนั้นเลย... ความปรารถนาทางเพศของชายหนุ่มพองโตด้วยความเสียใจ... ไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว ฉันกำลังดื่มกับผู้ชายที่อายุน้อยกว่า ด้วยความเมตตา เขาเชิญเด็กชายรุ่นน้องคนหนึ่งมาที่บ้านของเขาหลังจากที่เขาพลาดรถไฟขบวนสุดท้าย นั่นคือจุดเริ่มต้นของฝันร้าย ฉันเมามากจนเผลอหลับไป...พอตื่นมาฉันก็ไม่เข้าใจสถานการณ์เลย ฉันเปลือยเปล่าและมือของฉันก็ถูกควบคุม...อยู่ครู่หนึ่งฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...ข้างหน้าฉันมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งยิ้มและถ่ายรูปฉันเปลือยเปล่าด้วยสมาร์ทโฟนของเขา...และจากที่นั่นฉันก็มี ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมรับมัน เขาก่ออาชญากรรมมากมาย...
แองเจิ้ล โม